2-10-2009 - 4-10-2009

Vrijdag 2 oktober 2009

Vanmorgen kon ik er niet echt uit komen. Ik heb toen de wekker maar een kwartier later gezet met als gevolg dat ik toch wel op moest schieten. Maar uiteindelijk was ik nog voor zeven uur op het werk. Op het werk uiteraard weer even de site bijgewerkt en al het nieuws van de dag doorgenomen.
Er kwamen weer enkele mailtjes van leveranciers binnen, maar ik moet zeggen dat het toch nog wel tegen valt. Of eigenlijk toch ook niet. Ik ben al genoeg gewaarschuwd over de mentaliteit van de meeste mensen hier om me er druk over te maken. Maandag kijk ik nog een keer en dan waarschijnlijk toch nog maar een keer bellen. Ik heb alle afspraken vastgelegd, dus kan ik de mensen er mee confronteren.

Verder heb ik ook met mevrouw Bonela gesproken over de vragen die we voor de enquête hebben opgesteld. Deze kunnen we nu verder uit gaan werken door te kijken welke open en gesloten vragen worden en ook de opmaak van de enquête kunnen we nu maken. Het is nog wel lastig, want de enquête is voor verschillende groepen. Gewone medewerkers, shiftleaders en supervisors vullen hem in. Je moet dus denken als de gewone medewerkers, zodat voor hen ook alle vragen duidelijk zijn.

Tussen de middag was het tijd om eten te bestellen. Ik had gezegd dat ik wel een keer zin had in bami. Vorige week hadden we al nasi. We hadden het besteld bij een Warung. Dit is een Javaanse “snackbar.” Voor 5,50 SRD heb je erg veel eten. We hadden voor nog geen € 6,- voor vijf personen ruim voldoende. Bij al het eten hier hoort peper en ik wil het altijd proberen. Dat heb ik geweten. Volgens mij is de binnenkant van mijn lichaam helemaal schoon gebrand. Tijdens het eten was het wel pittig, maar het was goed te doen. Maar na het eten leek het wel of ik in brand stond. Ik begon door mijn neus te snotteren en mijn ogen begonnen al een klein beetje te tranen. Gelukkig hadden de anderen er ook een klein beetje last van. Maar de bami was wel erg lekker.

Na de pauze heb ik niet zo veel meer gedaan. Ik heb reactie gehad op mijn mail en heb geregeld dat we een dag eerder in het huisje kunnen in december. Het kost € 25,- extra. Wel ben ik nog even bij de directeur geweest, om wat vragen voor mijn stageverslag door te nemen. Hij komt hier maandag op terug.
Na het werk heeft Romario, een medestagiair, mij thuis afgezet. Hij was met de auto. Toen we voor het huis stopten, stortregende het. Ik hoefde maar een paar meter te lopen, maar was kletsnat. Dus gelijk maar onder de koude douche gesprongen.
Na het douchen de twee kaartjes opengemaakt die op mijn bed lagen te wachten. Ze waren van Britt en Annie en Lambert. Bedankt! Erg leuk weer. Mijn verzameling kaarten breidt zich iedere week weer uit. Maar hij is natuurlijk nooit groot genoeg.

Vanavond heb ik niet veel meer gedaan. Een beetje gelezen en gebeld. Papa gaat kijken of ik één of twee dagen eerder naar huis kan. Dan heb ik wat meer tijd om weer te wennen en uit te rusten voordat ik weer naar school ga.
Verder heb ik met Gerda en Loes afgesproken om morgenvroeg om acht uur naar de stad te gaan. Zij willen nog wat inkopen doen en ik kan dan gelijk een paar pantalons laten maken. Ook ga ik nog voor een korte broek kijken en wat handdoeken als deze niet te duur zijn.

Verder wacht mij morgen een strijkcursus. Ik wel even kijken of ik zelf mijn overhemden en pantalons kan strijken.

Zaterdag 3 oktober 2009

Vanmorgen zouden we al vroeg door Loes opgehaald worden om naar de stad te gaan. Gerda had nog wacht dus zou pas rond half acht thuis zijn. Ik was zoals gewoonlijk vroeg wakker, dus had besloten om maar wat eieren voor ons te koken. Altijd lekker als ontbijt.
Toen we in de stad waren zijn we, nadat we eerst naar een paar andere winkels zijn geweest, naar Lincoln gegaan. Dit is het bedrijf waar ik mijn pantalons laat maken. Ik kon kiezen uit verschillende kwaliteiten en heb maar gelijk de duurste gedaan. Deze stof is wat dikker, dus gaat waarschijnlijk wat langer mee. De pantalons zijn nog niet duur. Ze zijn 85 SRD per stuk. Ik heb gekozen voor een zwarte en een soort grijs. Denk dat het wel mooie kleuren zijn. Ik kan ze volgende week zaterdag ophalen en dan zal ik er wel een paar foto’s van maken. Daarna zijn we naar Kirpalani’s gegaan. Dit is een soort van warenhuis. Hier heb ik zes grote handdoeken gekocht. Deze zijn altijd makkelijk om te hebben, vooral wanneer de visite er is. Hier kreeg ik nog een waardebon voor 10 SRD die te besteden is bij Burger King.
Na Kirpalani’s zijn we nog naar een paar andere winkels gegaan en toen zijn we weer huiswaarts gekeerd.
Thuis heb ik weer gegeten en heb tegelijkertijd voetbal gekeken. Almeria – Barcelona was er op. Ze zenden hier in het weekend veel live wedstrijden uit. Vooral vanuit Spanje en Engeland en ook een beetje Italië. Heel af en toe ook nog één uit Nederland.

Na het voetbal heb ik mijn was gedaan. Gerda en Loes gingen naar twee oud-tantes. Ik had er niet zo veel zin in en ben thuisgebleven. Ik heb een beetje gelezen.
Toen het weer tijd was om te eten heb ik de fiets gepakt. Ik ben naar een warung gegaan. Dit is een Javaanse soort van snackbar. Dit was de eerste keer dat ik zo een groot stuk fietste en ook nog alleen. Het was heel erg wennen. Je moet net de andere kant op kijken.
Ik heb bij deze warung saoto soep en een loempia gehaald. Deze heb ik thuis opgegeten. Ze smaakten allebei goed, dus deze zaak moet ik onthouden. Na het eten heb ik nog een beetje tv gekeken en gelezen.
Verder heb ik het laatste glas rum uit de fles gehaald. Moet ik komende week toch maar een nieuwe halen.

Als laatste van de dag kwam de klappeeerrrr van de week. Mark kreeg strijkles. Ik kan mijn was en strijkgoed bij het hotel inleveren tegen betaling. Hoeveel dit is weet ik niet, maar ik wilde het toch eerst zelf proberen, aangezien ik de was toch ook zelf kan doen. Ik heb vijf t-shirts en vijf overhemden gestreken en ik moet zeggen dat het resultaat er mocht wezen. Weer iets geleerd dus. Zo kan ik ook meteen wat geld uitsparen. Ik heb wel gehoord dat je het strijken en wassen maar plaatselijk kunt leren, dus in Nederland ben je het weer vergeten. Helaas, maar ik kan er ook niks aan doen.

Zondag 4 oktober 2009

Vanmorgen was ik te vroeg wakker. Ik baalde als een stekker, want was toch wel moe. Om zeven uur ben ik er maar uit gegaan om te kijken hoe laat we zouden gaan. Loes en Gerda gaan vandaag namelijk naar Nederland en ik verhuis dan voor drie weken naar Gerard en Piet.
Toen bleek dat we om elf uur pas gehaald zouden worden, ben ik nog maar het bed in gedoken voor ik mijn koffer ging pakken. Dit was zo gedaan en daarna ben ik nog maar even gaan liggen. Het leek wel of ik weer naar huis ging, zoveel zooi had ik mee. Ik had mijn koffer, mijn twee kussens, mijn tas met laptop, een tas met mijn fotoboek en al mijn overhemden en pantalons los op klerenhangers. Anders was mijn prachtwerk van gisteravond weer voor niks geweest.
Uiteindelijk was het al bijna twaalf uur voor we opgehaald werden. Ik was ondertussen al gekookt van de warmte. Volgens de krant van gisteren zou de gevoelstemperatuur van vandaag 49 graden zijn. Omdat ik toch niks meer te doen had, heb ik maar voetbal gekeken. Je moet toch wat hè. Ik heb geschakeld tussen de wedstrijden van Arsenal – Blackburn Rovers en Atalanta – AC Milan.

Toen we bij Loes aankwamen hebben we warm gegeten. Was weer lekker. Toen ben ik met Jan en Loes en Gerda naar het vliegveld gereden. We moesten natuurlijk wel zeker weten dat ze weg waren. Na ongeveer een uur rijden waren we er en hebben we gewacht tot ze ingecheckt hadden. Toen hebben we nog wat gedronken en daarna zijn we weer gegaan. Het vliegveld hier is niet zo groot. Een heel verschil met Schiphol. Op de terugweg nog met Jan gepraat over het binnenland en dat ik toch wel graag een keer echt de jungle in wil. Misschien gaan we dit nog doen, als hij tijd heeft.

Onderweg naar mijn nieuwe huis voor drie weken heb ik nog met papa en mama gesproken en uiteraard even alle uitslagen van DSZ doorgenomen. Fijn om te horen dat zowel de A als het vierde gewonnen hebben. Het gaat dus ook zonder mij door. Ik moet hier dus maar weer flink gaan trainen na volgende week. De dames van DIVA zijn namelijk op Curaçao voor een toernooi en ik wil het nog even rustig aan doen met mijn voet.

Toen ik thuiskwam heb ik ook nog even met Britt gesproken en daarna heb ik de wedstrijd Sevilla – Real Madrid gekeken. Het is hier nu een mannenhuishouden dus dat komt goed uit. Het was een erg mooie wedstrijd.
Na de wedstrijd heb ik een broodje met Hollandse kaas gegeten en heb ik mijn spullen uitgepakt.
Nu heb ik net gedoucht en lig op bed te typen. Ik ben benieuwd hoe het morgen met de bus gaat. Ik moet nu een andere route hebben.