18-09-2009 - 20-09-2009

Vrijdag 18 september 2009

Vanmorgen ging de wekker weer eens te vroeg. Dus maar op zes uur gezet. Toen moest ik snel douchen, scheren en eten. Nog voor zeven uur was ik op het werk. Hier een beetje de dagelijkse dingen gedaan. Beetje aan het verslag werken en ook heb ik een mailtje terug gehad over mijn Plan van Aanpak dat ik had gestuurd. Het was nog niet helemaal goed dus moet ik het aanpassen. Ik zou alleen bij god niet weten hoe ik die dingen aan moet passen. Daar moet ik maandag nog achteraan.
Het bleek dat er vanmiddag een afscheidsfeestje voor mevrouw Eenig was in Rumors. Dit is het café dat in het hotel zit. Het management van het hotel, de algemeen directeur en nog wat andere mensen waren uitgenodigd. Ook haar afdeling, Human Resource Management, was uitgenodigd. Ik wist eigenlijk niet dat de stagiaires ook mee mochten, maar dit kwam toch mooi uit. Ik had eerlijk gezegd niet zo veel zin meer en om twee uur begon het feestje. Er was wat te eten en te drinken. Het was allemaal erg lekker. Om half vier heb ik afscheid genomen en ben ik gegaan.
Ik moest namelijk nog op pad om wat overhemden en pantalons te kopen. Ik ben hiervoor naar Kirpilani’s gegaan. Dit is een soort van warenhuis. Het was er druk en alles stond op elkaar. Uiteindelijk heb ik twee witte overhemden gevonden. Samen kostten zij nog geen
€ 10,- dus dat is goed te doen. De pantalons zaten niet lekker, dus ik denk dat ik er maar twee laat maken.
Toen ik thuis kwam vertelde Gerda dat zondag David en de kinderen van Peter en Maaike komen ontbijten. Een pannenkoekontbijt nog wel. Dit sla ik natuurlijk niet af. Het zorgt voor een goede bodem voor het voetbaltoernooi. Ook heeft Maaike voor mij een plekje gereserveerd voor volgende week zondag. Ze gaat dan met haar familie naar Whitebeach. Dit is een zandstrand. Het lijkt me erg leuk, dus ik ga graag mee.
Verder heb ik ook nog even met Nederland gebeld en Britt nieuwsgierig gemaakt en toen gegeten. Daarna heb ik niet veel meer gedaan. Een beetje gelezen en op de laptop bezig geweest. Ook heb ik mijn schoenen nog gepoetst. Dit doe ik eigenlijk ieder weekend, maar afgelopen weekend was het er niet van gekomen. Morgen gaat de wekker weer om zeven uur, want om kwart voor acht haalt Gerard mij op om te gaan trainen.

Zaterdag 19 september 2009

Vanmorgen ging de wekker weer vroeg, want Gerard zou mij om kwart voor acht op halen om te gaan trainen. Toen ik buiten op de veranda zat, riep Gerda mij vanaf de straat dat ik snel met mijn fototoestel moest komen. Ik dus gelijk naar binnen gerend en mijn camera gepakt. Er liep een kleine luiaard over de weg. Hier heb ik een paar foto’s van gemaakt. Het is een heel apart beest om te zien. Ook hoe hij zich beweegt.
Toen Gerard er was zijn we gaan trainen. Het begon weer met lopen en toen nog wat oefeningen en een partijtje. Het was erg warm. Ik had mijn gezicht ingesmeerd, maar door het zweten begon alles in mijn ogen te komen en te prikken. Wel ben ik weer een stuk bruiner geworden in mijn gezicht. Nu kun je tenminste zien dat ik in Suriname ben. Schijnbaar had het grootste deel van de dames niet veel zin vandaag. Ik heb me in het partijtje behoorlijk geërgerd aan sommige van ze. Ze deden bijna niks en lieten constant de tegenstander lopen. Maar zoals iedere keer, ik ben weer lekker bezig geweest. Morgen worden we om negen uur verwacht om mee te helpen met alles opzetten.
Na de training ben ik naar huis gegaan en heb de hele dag een beetje lopen lamballen. Beetje gelezen en patience gespeeld.
’s Avonds hebben we lekkere saoto-soep gegeten. Is toch een van mijn favoriete gerechten hier.
Jullie zullen het misschien niet zo in de gaten hebben, maar ik ben vandaag alweer een maand weg. Tijd om dus even terug te kijken.

In het begin ging het allemaal erg moeizaam. Ik voelde me niet op mijn gemak en miste Nederland toch wel heel erg. Sinds ik aan het werk ben gaat het allemaal beter. Mijn stage gaat goed en ik heb fijne collega’s. Ook scheelt het dat ik mee kan trainen met DIVA.
Alleen de weekenden waren toch wel problemen. Ik merk dit weekend wel dat het al wat minder wordt. Ik hoop dat dit zo doorgaat. Als ik ieder weekend maar iets te doen heb komt het goed. Ook de vele reacties en kaartjes doen veel goed.

Gisteren hoorde ik een mooie spreuk van een collega van mij en daar houd ik mij maar aan vast: “Om later mooie herinneringen te hebben, moet je ze nu maken”

Zondag 20 september 2009

Deze ochtend zou iedereen hier komen ontbijten. Op het menu stonden pannenkoeken. Iedereen is langs geweest. Ik ben rond kwart over negen samen met Gerard richting het politie opleidingscentrum gegaan, want daar wordt het knock-out toernooi van DIVA gehouden.
Eerst heb ik meegeholpen met het opbouwen van de tenten en alle drank en koelboxen naar de bar brengen. Toen dit klaar was hebben we ons eerste Parbo biertje open gemaakt. Parbo heeft grote flessen waar vijf of zes bekers uit te halen zijn. Ideaal dus om met zijn allen een biertje te pakken en zo sponsoren we DIVA ook nog eens voor hun trip. Één zo’n fles kostte hier 10 SRD. Zo kun je nog eens een rondje geven.

Uiteraard moest er ook nog gevoetbald worden. De eerste wedstrijd was acht tegen acht op een half veld met de veteranenregels. Dit is erg wennen. Geen slidings, geen buitenspel en je mag geen lichaamscontact maken. De wedstrijd duurt twee keer vijftien minuten. We speelden tegen een stel jongeren en wonnen met 3-0. Het gekke met een knock-out toernooi is, dat na de wedstrijd de winnaar een beker krijgt. Geen poulesystemen of zo dus. Doordat er geen poulesysteem is, komen teams ook maar opdagen wanneer zij zin hebben. De meeste zouden dus later in de middag komen en omdat wij de organiserende partij waren, moesten wij tegen iedereen uitkomen die eerder wilde voetballen. Dit waren dus nog eens twee wedstrijden achter elkaar.

De wedstrijden bestond uit twee helften van dertig minuten. Ze waren erg zwaar voor mij. Qua conditie voelde het wel goed, maar door de hitte kon ik toch geen stap zetten voor mijn gevoel. Het was op het heetst van de dag en er stond amper wind. Ik ben dus ook verbrand in mijn gezicht en mijn onderarmen. Ik ben na de laatste wedstrijd ook meteen naar huis gegaan en onder de koude douche gesprongen. Ook heb ik me ’s avonds twee keer met after sun ingesmeerd om te kijken of ik de schade kan beperken. Ik ben benieuwd morgenvroeg. Voor wie het wil weten. De twee wedstrijden hebben we allebei verloren. Dit was wel tegen één team dat ook competitie speelt. Ze konden behoorlijk voetballen. Wat opviel is dat ze veel jammeren over overtredingen en ook de scheidsrechter en grensrechters waren dramatisch. Ik had er een nog wel te pakken. Ik kwam te laat en legde hem neer. Ik heb gelijk sorry gezegd en wilde hem een hand geven. Deze wilde hij niet, maar hun aanvoerder zei tegen mij dat het kan gebeuren en dat het bij voetbal hoort. Ook de trainer van ons zei dat het kon gebeuren en dat die andere man niet zo onsportief moest doen. Uiteraard kreeg ik nog wel de nodige opmerkingen voor de lol. Het zijn allemaal bekenden van elkaar die meedoen en toen die man langs kwam gelopen begon de trainer: “schop hem Mark, kom schop hem nou.” Dit was wel leuk.
Ik weet niet hoe het toernooi verder verlopen is, omdat ik naar huis ben gegaan. Ik vond het leuk om mee te doen en hoop dat het ze ook nog wat heeft opgeleverd.

Morgen na het werk haalt Maaike mij op in de stad en dan ga ik naar Peter en Maaike. Dit vind ik leuk en ik heb er dan ook zin in. Ik ben daar namelijk nog niet geweest. Als het lukt rijden we ook nog oven langs het huisje op dat ik heb geregeld voor als Britt en Ralph er zijn. Ik ben toch wel benieuwd of het iets is.